Foto: www.99roots.com soorten. Daarvan is Lathyrus latifolius waarschijnlijk de bekendste. Deze vrij grove klimmer vormt met gemak 3 meter lange ranken en bloeit met opvallende roze of witte bloemen. Een andere vaste lathyrus is de weinig bekende voorjaarslathyrus (Lathyrus vernus). In tegenstelling tot L. latifolius en de eenjarige L. odoratus is dit geen klimmer, maar de typerende vlinderbloemen laten er geen twijfel over bestaan dat het hier om een lathyrus gaat. Hoe uitnodigend de bloemenpracht van L. latifolius en L. vernus ook is, ze geuren helaas niet. Dit gegeven is trouwens van toepassing op alle vaste Lathyrus-soorten. Flinke bossen Met een verspreidingsgebied dat zich uitstrekt van westelijk Europa tot diep in Siberië, is Lathyrus vernus niet zeldzaam te noemen. De kans is vrij groot dat je hem in een vakantie, tijdens een boswandeling in bijvoorbeeld de Alpen, Ardennen of het Zwarte Woud, al eens bent tegengekomen. Op veel plekken in niet al te dichte bossen komt de voorjaarslathyrus namelijk voor als onderbegroeiing van loofbomen, met name op wat kleiige grond. In de zomer loop je er gemakkelijk langs, maar in de lente word je getroffen door de kenmerkende lila bloemen, die al na korte tijd verbloeien naar een merkwaardig blauwgroen. Buiten de bloeiperiode is het geveerde blad hooguit een herkenningspunt, maar alleen de meer geoefende tuinliefhebber zal hem dan kunnen ontdekken. Waar de planten in de vrije natuur meestal vrij iel blijven, kunnen ze in de tuin uitgroeien tot imposante bossen. Naarmate de voorjaarslathyrus langer vast staat, zal de plant rijker gaan bloeien en uitgroeien tot pollen die met gemak een halve meter breed worden. Afhankelijk van de standplaats wordt de voorjaarslathyrus 20 tot 40 cm hoog. Zijn prestaties zijn zo indrukwekkend dat hij daarvoor in Engeland de aanbeveling Award of Garden Merit (AGM) heeft gekregen, de hoogste onderscheiding die een tuinplant ten deel kan vallen. Ook de cultivar ’Alboroseus’ viel in de prijzen, naar mijn idee helemaal terecht. Zowel de oorspronkelijke, wilde soort als deze zachtroze bloeiende variant zijn voorbeeldige tuinplanten. Er zijn nog meer cultivars, maar die zijn nauwelijks soortecht verkrijgbaar (bijvoorbeeld ’Cyaneus’) of ze missen de kenmerkende gezonde groei en bloei (’Albiflorus’). ’Gracilis’ bloeit vrij bescheiden, maar heeft schitterend smal loof. Vakkenvuller Foto: GAP Photos 60 G R O E I&BL O E I–MAART–2015 Lathyrus vernus heeft weinig pretenties: iedere niet te natte bodem - die wel wat humus moet bevatten - neemt de plant voor lief, al doet hij wel beter z’n best op wat zwaardere grond. Mijn zure, Friese zandgrond blijkt echter geen probleem te zijn, de pollen worden elk jaar dichter en de bloei rijker. Houd er wel rekening mee dat de voorjaarslathyrus van nature een bosplant is, dus zet hem niet in de brandende zon. Zowel als solitair als in grotere groepen komt de plant goed tot z’n recht. Veel Pagina 30

Pagina 32

Heeft u een editie, virtualpaper of digi gebruiksaanwijzingen? Gebruik Online Touch: vakblad online bladerbaar maken.

Groei & Bloei 2015 Lees publicatie 10052Home


You need flash player to view this online publication