Aan de slag Nadat ik op marktplaats precies de juiste vijverbak (foto 1) vond - 190 x 190 centimeter van hard kunststof - kon ik aan de slag. De bak had een 10 centimeter brede rand, veel te breed om mooi te zijn. Ik heb eerst onder de rand hardhouten planken gelijmd (foto 2), zodat ik die 10 centimeter kon terugbrengen tot een heel smal randje (foto 3). Daarna kwam er een stevig houten frame in de grond (foto 4 en 5). Op de hoekpunten steunt dit frame op hardhouten paaltjes. Onder die paaltjes heb ik ruimte gemaakt. Daar heb ik wat beton gestort, zodat de bak onmogelijk nog erg kan verzakken. Toen werd het tijd om de grond weg te graven uit het frame. Met een vierkante vijverbak kun je gemakkelijk een mal maken, waarmee je precies kunt zien hoe diep je moet graven (foto 6). Natuurlijk moest de bak wel een aantal keer in en uit het gat, totdat hij precies op het frame en op de bodem steunde. Ik had van te voren een hardhouten constructie gemaakt, die op de bodem kwam te staan. Daarop heb ik een zwartgeverfd stalen rooster gelegd, net 5 centimeter onder het wateroppervlak: de vissen zwemmen er dan overheen en het is nauwelijks te zien (foto 7). En het allerbelangrijkste: hierdoor is de vijver veiliger voor de kinderen. Daarna kon de bak gevuld worden, en tot mijn grote genoegen stroomde het water er na een half uurtje aan vier kanten tegelijk overheen! Als laatste heb ik er een paadje van oude stenen omheen gelegd en een bankje bij gemaakt (foto 8 + 9). Er verdampt natuurlijk elke dag wat water, zodat er toch weer een klein randje tevoorschijn komt, maar na een goede regenbui sluit het wateroppervlak vrijwel direct aan op het paadje. 9 1 2 3 4 5 6 7 8 Voor- & nadelen Het voordeel van een vijver zonder rand is dat het er niet al te gekunsteld uitziet. Soms lijkt het net een spiegel, waarin de lucht en de bomen weerkaatst worden. Dankzij het stalen rooster kunnen de kikkers makkelijk in en uit de vijver klimmen, en de kinderen kunnen leuk aan de waterkant op zoek naar beestjes. Een paar nadelen: door het frame in de vijver is het voor katten heel makkelijk om een vis uit het water te slaan. Na een week vakantie waren er van de achttien vissen nog drie over. Verder kom ik zo nu en dan op het terras een watertor, bootsmannetje of schaatsenrijder tegen, die per ongeluk uit de vijver is gekropen. Maar al met al is het een heel geslaagd project. De kinderen, katten, kikkers, libellen en natuurlijk wijzelf genieten er elke dag van! ] Tekst en beeld Rutger Hiemstra G R O E I&BL O E I–S PEC IAL TU I N PR AK TIJK 33 Pagina 22

Pagina 24

Heeft u een handleiding, ibrochure of internet relatiemagazines? Gebruik Online Touch: editie van papier naar digitaal converteren.

Groei en Bloei februari2015 Lees publicatie 10036Home


You need flash player to view this online publication