Wel een drive om je omgeving groener te maken. En je moet een beetje praktisch zijn. Geen plantjes planten in de hitte, bijvoorbeeld.” Joan en haar collega’s voeren zo’n zes keer per jaar een actie uit: drie keer in de lente, en drie keer in de herfst. In de zomer en winter overleven de plantjes niet zo makkelijk. De acties vinden plaats in het donker. “Dat is om het verrassingseffect zo groot mogelijk te houden. En we willen het voor onszelf ook een beetje spannend houden.” Iedereen heeft reflecterende jasjes voor de veiligheid, en maskers uit de speelgoedwinkel, voor het speelse effect. Na afloop drinken ze meegebrachte cola, koffie en wijn. We gaan op pad Voor Groei & Bloei wil Joan ook wel een keer in de zomer op pad. Ze heeft bedacht dat het verkeersplein aan de rand van Zwolle wel een positieve impuls kan gebruiken. Het ligt al maanden te wachten op voltooiing van de nieuwe inrichting. We nemen een gieter mee, drie grote plastic flessen water, een schepje, een grote zak aarde, twee fietstassen, twee lavendelplanten en twee hortensia’s. Het verkeersplein, met drukke verkeersstromen, wordt geflankeerd door naoorlogse laagbouwflats. Het uitzicht van de bewoners stemt inderdaad niet vrolijk: het is een grote zandbak, met tijdelijke stoplichten, en tijdelijke rijbanen die geflankeerd worden door lage betonnen blokken. Auto’s komen van alle kanten, de fietsers lijken af en toe niet meer te weten hoe de fietspaden nu lopen. We vullen de fietstassen met aarde, en stoppen in allebei de tassen aan de ene kant lavendel, en aan de andere kant de hortensia. Aan de zijkant van de fietstassen heeft Joan een geplastificeerd A4tje bevestigd, met daarop ‘Guerillagardeners.nl’. Als de stoplichten op rood staan, rennen we snel naar de lage blokken beton toe die de rijbanen scheiden, en hangen de tassen eroverheen. De auto’s rijden vlak langs ons heen, niet eens zo heel langzaam. Brievenbus Eenmaal veilig weg van de snelweg, zien we dat een oudere dame ons bekijkt vanuit de laagbouwflat. “Kom, we gaan haar een zakje met zaadjes brengen”, zegt Joan. Die heeft ze altijd bij zich. Er staat op wat guerilla gardening is. Ze stopt ze in de brievenbus van omwonenden. Joan belt aan, de oudere dame doet open. We leggen uit wat we hebben gedaan, en waarom. “Heel goed”, zegt de oudere dame. “De natuur wordt toch al steeds verder teruggedrongen. Ze vertelt hoe, toen ze hier veertig jaar geleden kwam wonen, het uitzicht bestond uit volkstuinen. De actie is geslaagd. Joan zal regelmatig langs de plantjes fietsen om te kijken hoe het met ze gaat, en om ze water te geven als dat nodig mocht zijn. Als de geïmproviseerde plantenbak te lijden zal blijken te hebben van het verkeer, zal ze hem weghalen. “Het is toch spannender in het donker”, zegt Joan nog. Reacties Officieel is guerilla gardening illegaal. Maar de gemeente reageert volgens Joan meestal positief. Ze herinnert zich de eerste keer, toen haar groep een border in een woonwijk wilde opfleuren. “De border was verwaarloosd en bevatte vooral hondendrollen. We hebben daar toen pompoenen, komkommers en vaste planten geplant. De gemeente heeft er daarna zelf nog wat planten bijgezet. Verder horen we eigenlijk niet zo veel van ze.” Een andere keer bestond de actie uit het opfleuren van een lelijke muur rondom een verffabriek. Er werden hanging baskets aangeschaft (Joan: “met allemaal blije planten”) en haken om ze aan de muur op te hangen. “Maar we kwamen er niet doorheen, door de muur. Het maakte zo veel kabaal dat een buurtbewoner de politie alarmeerde. Die zei dat ze begrip hadden voor onze actie, maar dat we vanwege de geluidsoverlast toch moesten ophouden. Toen hebben we de hangers maar aan de muur van de voedselbank gehangen, die net opende.” Wereldwijde activiteit Guerilla gardening, ook wel wildtuinieren genoemd, komt uit de Verenigde Staten. De term duikt voor het eerst op in New York, in 1973. Inmiddels zijn er in meer dan dertig landen vormen van guerilla gardening gedocumenteerd. Eens per jaar houden de Nederlandse guerilla gardeners een Mega Guerilla Gardeners Actieweekend. Groepen uit meer dan twintig gemeenten spannen zich dan tegelijkertijd in voor een groenere omgeving. www.guerillagardeners.nl Afbraakwijk Eén keer zijn ze benaderd door wijkwerkers. “Het ging om een afbraakwijk, die de lente en de zomer nog door moest. Omdat veel bewoners al waren vertrokken, was het heel triest geworden. Ze hebben ons toen gevraagd of we het niet wat op wilden fleuren. We hebben toen plantjes geplant in de boomspiegels, en hangers aan lantaarnpalen opgehangen.” Enthousiast De actie zit er op. Ik ga naar huis. De volgende dag mailt Joan dat er al een reactie is gekomen op de activiteit van de vorige avond. Een voorbijganger heeft de tassen gezien, en mailt: ‘Vandaag op de terugweg van m’n werk zag ik in Zwolle allemaal fietstassen met bloempjes hangen! Midden tussen al het wegenbouwgebeuren! Helemaal gaaf! Een beetje groen waar zo veel grote bomen gesneuveld zijn voor betere infrastructuur! Top!’ G R O E I&BL O E I– t uInIEREn a nn O 2012 00 colofon redactie petra rooijakkers ontwerp marja eveleens

Voor uitgaven, online whitepapers en gidsen zie het Online Touch online publisher CMS systeem. Met de mogelijkheid voor een webshop in uw gidsen.

Groei en Bloei februari 2012

You need flash player to view this online publication